Opdrachtgevers, inhuur en eindtarieven

Ik wil het hier hebben over het belang van opdrachtgevers om bij inhuur van zelfstandigen iemand te krijgen met het hoogst mogelijke eindtarief. Geen idee waarom dat belangrijk is? Lees dan door.

Veel bedrijven hebben moeite om aan gekwalificeerd IT-personeel te komen. Dan dus maar via een tussenpartij proberen om mensen te bemachtigen. Je zet een aanvraag uit en dan is het afwachten geblazen. Wat er dan vaak gebeurt, is dat de opdracht naar een tweede tussenpartij wordt doorgeschoven, omdat de eerste niemand kan vinden. Dat kan zich enkele keren herhalen voordat er een geschikte kandidaat gevonden wordt. Ook tussenpartijen hebben namelijk last van de krapte in de markt, en een x aantal euro’s verdiend via de concurrent die toevallig wel iemand heeft, is beter dan niets. De schoorsteen moet tenslotte blijven roken.

naald_hooiberg

Zo kan het gebeuren dat wanneer een opdrachtgever 120 euro per uur wil betalen voor een goede businessanalyst, deze opdracht bij kandidaten binnenkomt met de vermelding “maximaal 70 euro per uur”. Of als een opdrachtgever op zoek is naar een senior JEE-developer en daar 80 euro per uur voor over heeft, deze positie aangeboden wordt voor “maximaal 50 euro per uur”. Dit zijn slechts twee voorbeelden van actuele situaties die ik heb zien langskomen. Er wordt veel gegoocheld met tarieven en het is vaak niet transparant voor de betrokken partijen. Zelfstandige professionals zien dit soort aanbiedingen echter elke dag langskomen. Het leidt doorgaans tot schouderophalen en niemand met het beoogde profiel zal reageren op zulke aanvragen. Zelfstandigen zijn namelijk niet gek. Daarnaast leidt het bij hen ook tot boosheid. Want hoe durven tussenpartijen op zo’n ondoorzichtige manier zichzelf een flink deel van een uurtarief toe te eigenen? Wat is de toegevoegde waarde die zoiets rechtvaardigt?

Wat veel erger is, is dat opdrachtgevers zélf ook bijna nooit met de professional bespreken wat die eigenlijk voor eindtarief krijgt. En dat is raar. Want: “alle waar is naar zijn geld”. Als je voor een senior JEE-developer 90 euro per uur biedt, wil je als opdrachtgever niet iemand binnen krijgen die slechts 50 euro per uur krijgt. De kans bestaat dat die persoon niet de senior is waar je op naar zoek bent en waarvoor je – laten we wel wezen – ook betaalt. Het is onacceptabel dat er 30 euro per uur verdampt doordat er bijvoorbeeld twee tussenpartijen zitten tussen opdrachtgever en professional. Dat levert geen enkele bijdrage aan de kwaliteit van de inhuur.

apple_bite

Samenvattend:

  • Opdrachtgevers bieden bij inhuur een uurtarief van bedrag x aan;
  • Wat de professionals van dat bedrag x krijgen weten opdrachtgevers meestal niet;
  • Praktijk is dat tussenpartijen altijd proberen een substantieel deel van bedrag x afschrapen;
  • Wat er van bedrag x overblijft, bepaalt in het algemeen echter wel de kwaliteit van de professional die de opdrachtgever krijgt;
  • Opdrachtgevers krijgen daardoor vaak minder “value for money” dan mogelijk.

Wat kan hier aan gedaan worden? Het meest effectief is om een eigen marktplaats op te zetten voor de inhuur van professionals. Op die manier worden vraag en aanbod direct bij elkaar gebracht, tussenpartijen uitgeschakeld, en kan de opdrachtgever de regie over de inhuur voeren.  Voorbeelden van zulke websites bestaan al bij NS, ING en UWV. Ook zijn er websites die als marktplaats functioneren voor kleinere bedrijven, zoals freelance.nl. De opdrachtgever heeft dan alleen nog een partij  nodig die betaald wordt voor de administratieve diensten rondom de contracten.

Het belangrijkste is dat opdrachtgevers de eindtarieven van hun inhuur inzichtelijk moeten krijgen; en dat kan natuurlijk ook gewoon door daarover te praten. Dat inzicht is in het belang van zowel opdrachtgevers (belang: hoogste kwaliteit inhuur/euro) als professionals (belang: beste uurtarief voor geleverd werk). Opdrachtgevers en professionals hebben hier een wederzijds belang. De verkregen informatie kan dan als tegenmacht gebruikt worden richting tussenpartijen, die vaak schimmig doen over tarieven en marges (en er alle belang bij hebben dat dat zo blijft). Inzicht krijgen in de ontvangen eindtarief door de professional is dus de eerste stap. Met die informatie kunnen daarna vervolgstappen gezet worden:

  • Tussenpartijen informeren dat dit gemeten wordt, zodat zij weten dat de opdrachtgever op de hoogte is van de marges;
  • Eisen dat de uitvoerende professional minimaal een bepaald percentage van het aangeboden maximumtarief krijgt;
  • Contracten hierop aanpassen.

Nogmaals: het is in het belang van de opdrachtgever om de tussenpartijen duidelijke grenzen te stellen. Alleen zo kan een opdrachtgever een goede prijs-kwaliteitsverhouding voor zichzelf bereiken. Vertrouwen op de markt is mooi, maar de markt in het eigen voordeel bewerken is beter!

Geef een reactie